×

مطالب مرتبط:

غریبه با دنیای کودک نباشیم

غریبه با دنیای کودک نباشیم تعلیم و تربیت  از عوامل عمده رشد و یکی از ارکان اصلی و اساسی آن است. چنانچه در این باره کوتاهی ...

با کودک بیش فعالم چه کنم

با کودک بیش فعالم چه کنم         تربیت کردن و پرورش دادن کودک در هر صورت و به هر شکلی، یک چالش به شمار می‌آید. اما اگر کودک، مبتلا به بیش‌فعالی نیز باشد این چالش دو چندان می ...

مامان جونم چرا سر کار می ری

مامان جونم چرا سر کار می ری؟ والدین فرزندان خود را دوست دارند، حتى در زمانى که نمی توانند با آنان باشند. یکى از علت هایى که بسیارى از والدین سر کار مى روند این است ...

چگونه می توان والدینی خوش بین بود

چگونه می‌توان والدینی خوش‌بین بود منظور از تنبیه  ، عبارت است از برخورد منفی با یک رفتار ناشایست. این برخورد منفی می‌تواند از فریاد کشیدن تا کتک زدن را در بر بگیرد. چ ...

اگر پسر نوجوان در خانه دارید بخوانید ...

شاید بتوان یکی از مهم‌ترین مسوولیت‌ها و وظایفی را که والدین در مقابل نوجوانان خود دارند وظیفه تربیتی آن‌ها به شمار آورد؛ وظیفه‌ای که اگر خوب و درست از عهده آن برآیند، نتیجه‌اش آینده‌ای درخشان و ...

فرزندمان چه انتظاری از ما دارد

فرزندمان چه انتظاری از ما دارد ؟ آنچه‌ در مورد دوران‌ بچه ‌داری‌ و تربیت‌ فرزند  جای‌ افسوس‌ دارد، آن‌ است‌ که‌ ...

به دست آوردن دل کودکان

به دست آوردن دل کودکان چگونه از کودک خود عذر خواهی کنیم؟طبیعی است که کودکان سرکش و سربه هوای ما همیشه رفتا ...

پدر، معلم خانواده

پدر، معلم خانواده مسئله پدری و عهده داری سرپرستی فرزندان ، مسئولیتی خطیر و موفقیت در آن مستلزم آگاهی ،  فداکاری  و اخلاق و اعتقاد است ...

مهد کودک مادر دوم نیست

مهد کودک مادر دوم نیست کودکان در سالهای پیش از دبستان به علت خصوصیات سنی خود نیاز به فضای مناسب برای کار، فعالیتهای گرو ...

نقش دوستان و همسالان در اجتماعی شدن کودک

نقش دوستان و همسالان در اجتماعی شدن کودک همسالان و دوستان از مهمترین عوامل اجتماعی شدن کودکان و نوجوانان به شمار می آیند. آنها از طرق مختلف بر یکدیگر تأثیر می گذا ...

تو با من دوست میشی

تو با من دوست میشی؟ هر چقدر که بخواهید و سعی کنید، نمی توانید دوستان فرزندتان را خودتان انتخاب کنید. اما می توانید شرایطی را به وجود آورید که آنها در انتخاب دوست، عاقلانه تصمیم ...

چه کنیم که فرزندانمان یکدیگر را دوست داشته باشند؟

چه کنیم که فرزندانمان یکدیگر را دوست داشته باشند؟ همه ی والدین امیدوارند که فرزندانشان به یکدیگر عشق ورزیده و احترام بگذارند، یا حداقل از آنها انتظار دارند که همبازی خوبی برای یکدیگر باشند و رفاقت و سازگاری د ...

نکته! این مطلب توسط هوش مصنوعی ایجاد شده است. لطفا نظر خود را در رابطه به این مطلب در صفحه تماس با ما در میان بگذارید.

نیمه راضی جنگجو

نیم وجبی های جنگجو

نیمی ویهی جنگجو چگونه با این استدلال بچه هابرخورد شود بیشتر کودکانبا یکدیگر استدلال خود را . برخی همیشه و برخی به ندرت. موافقم که اکثر بزرگسالان کار آنها را... نیمی ویهی جنگجو مبارز کودکان و نوجواناندر تقریبا هر چیزی و همه چیز. این یک بازی برای شما اسطوره هاو غیره. حتی آنچه که او گفت: چه کار . به نوبه خود از خرافات است که این کار را انجام دهید ، این رفتارها با وجود آن که نه عادی است ؟ اما اغلب neosainn. کودکاناغلب استدلال و تلاش برای لذت بردن از اما و اگر بود که این استدلال پشت این نگرانی است. بسیار سریع نظر خود را به جای. بحث خواهر و برادر بسیار طبیعی است اما narasinha . ناراحت و نگران نباشید., خواهر و برادر از برخی از بسیاری از چیزهایی که در مورد زندگی شما می دانید. اما چگونه می تواند در مبارزه با مامانسکس نافذ است ؟ همان رویایی برای پایان دادن به مبارزه کودکان برای شما عزیزان ارائه شده است. یکی از مهم ترین راه های شناسایی مشکل رفتار شناسایی و درک کنند. اکثر مردم فکر می کنم که مشکل را دقیقا می‌شناسند، اما هرگاه لازم می‌آید تا آن را به صورت واضح و روشن بیان کنند، درمی‌یابند که برای روشن ساختن مشکل در ذهن خود، به تفکر و تامل بیشتری نیاز دارند. تنبیه‌ها را کاهش دهید شاید برای شما تعجب‌انگیز باشد که قدم بعدی ما برای رهایی یافتن از مشاجره و دعوا، این است که شما از مجازات و تنبیهی که اعمال می‌کنید، بکاهید. هر چه مقررات خانه شما سخت‌تر باشد، برنامه جدید کمتر می‌تواند به عنوان یک مساله جدید و متفاوت جلوه کند و کمتر موثر خواهد بود. تجربه‌های زیادی نشان می‌دهند که هر چه کودکان بیشتر تنبیه و مجازات شوند ، بیشتر مشاجره و دعوا می‌کنند.خواهر و برادرها باید یاد بگیرند که بدون ملاحظه شما با هم کنار بیایند ، آنها باید یاد بگیرند که چگونه با یکدیگر گفتگو کنند؛ حتی وقتی با هم مخالفند. هیچ قانونی نمی‌گوید که شما باید با گوش دادن به این بحث‌ها خود را شکنجه کنید. به آنها بگویید که اگر اختلاف‌نظری دارند، می‌توانند تا حدی که دوست دارند در مورد آن بحث کنند، اما باید این کار را در جای دیگری انجام دهند. به بیان دیگر، از آنها بخواهید تا اتاق را ترک کنند.چنددقیقه از اتاق خارج شوید. احتمالا وقتی برمی‌گردید، بحث و جدل تمام شده است، این طرح خروج ، اغلب نتیجه‌ بخش است. زیرا خواهر و برادر گاهی اوقات به این امید وارد معرکه می‌شوند که شما مداخله کرده و یک نفر را برنده اعلام کنید. پس بدون مخاطب، این مساله به خودی خود از بین می‌رود. به بچه‌ها بگویید که تا یک ساعت جداگانه بازی کنند. اجازه ندهید که هیچ یک از آنها طی این یک ساعت، تلویزیون تماشا کند یا مشغول بازی‌های رایانه‌ای شود. اولین واکنش آنها احتمالا این است که: «چه عالی! من به هیچ وجه دلم نمی‌خواست با او بازی کنم». اما وقتی بازی کردن به تنهایی به قدر کافی خسته‌کننده باشد، کم‌کم تمایل نشان می‌دهند که یک بار دیگر با هم بازی کنند. راه‌حل‌هایی برای نزاع بر سر بدون اجازه برداشتن وسایل یکدیگر - اگر متوجه شدید که خواهر یا برادری بدون اجازه دیگری وسایل او را «قرض می‌کند»، باید مقدار کرایه‌ای را که از قبل تعیین کرده‌اید به او بپردازد. اگر آن شیء خراب یا کم شود، آن کودک باید چیزی باارزش مساوی با آن شیء یا باپول توجیبی‌اش،کارش را جبران کند.- کودکی که یکی از وسایلش را دیگری برداشته است، می‌تواند چیزی از وسایل خواهر یا برادر دیگر را به مدت یک روز استفاده کند (البته به غیر از بعضی وسایل خاص!).- هر گاه کودک از دیگری برای برداشتن وسایلش اجازه می‌گیرد، جمله مثبتی بیان کنید تا نشان دهید که این کارش را تحسین می‌کنید. راه‌حل‌هایی برای دعوای فیزیکی بچه‌ها - با پذیرش خشم کودکان نسبت به یکدیگر آغاز کنید، این کار، به تنهایی ممکن است آرامشان کند.- به حرف‌های هر یک از آنها با احترام گوش دهید.- نشان دهید که پیچیدگی مساله را درک می‌کنید.- نشان دهید که به توانایی آنها در یافتن راه‌حل مناسب ایمان دارید.- اجازه ندهید دعوای فیزیکی ادامه یابد.وقتی رقابت بچه‌ها صورت فیزیکی به خود می‌گیرد و فرزندان کتک‌زدن یکدیگر را آغاز می‌کنند، شاید وسوسه شوید که کناره بگیرید و به تماشای پایان طبیعی مشاجره و ستیز بنشینید؛ این که خودشان قضیه را حل کنند. اما این یک راه چاره منطقی به نظر نمی‌رسد وممکن به کودکان آسیبی برسد.یکی از رایج‌ترین صحنه‌ها، دعوای کودک کم سال‌تر (معمولا یک نوپای 18 تا 24 ماهه) با کودک بزرگ‌تر و کتک خوردن کودک بزرگ‌تر است، هر چند که او درشت هیکل‌تر، حساس‌تر و آرام‌تر است. «مامان، امیر موهایم را می‌کشد.» بعد از شنیدن این شکایت توام با گریه از کودک بزرگ‌تر، برای چهاردهمین بار در ضمن نیم ساعت، ممکن است وسوسه شوید که از یک راه‌حل بدیهی استفاده کنید: «تو هم موهاشو بکش تا بدونه که مو کشیدن درد داره». اما راه‌حل بهتر، تقدیر و تشویق کودک بزرگ‌تر به خاطر تحملش و یاد دادن این نکته که از او فاصله بگیرد و به اطاق دیگری برود.وقتی بچه‌ها به طور فیزیکی دعوا می‌کنند، فورا آنها را از هم جدا کنید و به دو اتاق مجزا بفرستید تا برای مدتی در آنجا باشند و آرام بگیرند، وقتی هر دو آرام شدند، آنها را در یک جا بنشانید و گفت و گویی را بین آن دو ترتیب دهید تا مشکل حل شود. آن دو را وادارید تا با فاصله از هم بنشینند. به آنها بگویید هر وقت مشکل‌شان حل شد، می‌توانند از جایشان بلند شوند. ابتدا، می‌توانید به آنها جهت دهید. به مرور زمان یاد خواهند گرفت که چگونه خودشان باهم مذاکره کنند و به توافق برسند. از بچه‌ها بخواهید با کمک شما توافقنامه‌ای بین خود امضا کنند. دقیقا توضیح دهید که چه چیزهایی غیرقابل قبول است و مجازات زیر پا گذاشتن مفاد قرارداد چیست. بچه‌ها را وادارید تا توافقنامه را امضا کنند و آن را در محلی قابل دید بچسبانید. در مواقع ضروری، براساس مجازات‌های توافق شده عمل کنید. همیشه تصور نکنید کودکی مقصر است که دیگری را می‌زند. بعضی اوقات «قربانی» خواهر یا برادرش را به حد جنون تحریک کرده، اذیت کرده و یا مورد سوء‌استفاده قرار داده است. گرچه هیچ گاه درست نیست که کودکی دیگری را کتک بزند، اما وظیفه شماست که از اذیت‌های پشت صحنه‌ای که کاسه صبر فرزندتان را لبریز می‌کند، آگاه باشید. اگر متوجه شدید چنین
کودکی شادترین دوران زندگی
بعضی وسایل خاص!).- هر گاه کودک از دیگری برای برداشتن وسایلش اجازه می‌گیرد، جمله مثبتی بیان کنید تا نشان دهید که این کارش را تحسین می‌کنید. راه‌حل‌هایی برای دعوای فیزیکی بچه‌ها - با پذیرش خشم کودکان نسبت به یکدیگر آغاز کنید، این کار، به تنهایی ممکن است آرامشان کند.- به حرف‌های هر یک از آنها با احترام گوش دهید.- نشان دهید که پیچیدگی مساله را درک می‌کنید.- نشان دهید که به توانایی آنها در یافتن راه‌حل مناسب ایمان دارید.- اجازه ندهید دعوای فیزیکی ادامه یابد.وقتی رقابت بچه‌ها صورت فیزیکی به خود می‌گیرد و فرزندان کتک‌زدن یکدیگر را آغاز می‌کنند، شاید وسوسه شوید که کناره بگیرید و به تماشای پایان طبیعی مشاجره و ستیز بنشینید؛ این که خودشان قضیه را حل کنند. اما این یک راه چاره منطقی به نظر نمی‌رسد وممکن به کودکان آسیبی برسد.یکی از رایج‌ترین صحنه‌ها، دعوای کودک کم سال‌تر (معمولا یک نوپای 18 تا 24 ماهه) با کودک بزرگ‌تر و کتک خوردن کودک بزرگ‌تر است، هر چند که او درشت هیکل‌تر، حساس‌تر و آرام‌تر است. «مامان، امیر موهایم را می‌کشد.» بعد از شنیدن این شکایت توام با گریه از کودک بزرگ‌تر، برای چهاردهمین بار در ضمن نیم ساعت، ممکن است وسوسه شوید که از یک راه‌حل بدیهی استفاده کنید: «تو هم موهاشو بکش تا بدونه که مو کشیدن درد داره». اما راه‌حل بهتر، تقدیر و تشویق کودک بزرگ‌تر به خاطر تحملش و یاد دادن این نکته که از او فاصله بگیرد و به اطاق دیگری برود.وقتی بچه‌ها به طور فیزیکی دعوا می‌کنند، فورا آنها را از هم جدا کنید و به دو اتاق مجزا بفرستید تا برای مدتی در آنجا باشند و آرام بگیرند، وقتی هر دو آرام شدند، آنها را در یک جا بنشانید و گفت و گویی را بین آن دو ترتیب دهید تا مشکل حل شود. آن دو را وادارید تا با فاصله از هم بنشینند. به آنها بگویید هر وقت مشکل‌شان حل شد، می‌توانند از جایشان بلند شوند. ابتدا، می‌توانید به آنها جهت دهید. به مرور زمان یاد خواهند گرفت که چگونه خودشان باهم مذاکره کنند و به توافق برسند. از بچه‌ها بخواهید با کمک شما توافقنامه‌ای بین خود امضا کنند. دقیقا توضیح دهید که چه چیزهایی غیرقابل قبول است و مجازات زیر پا گذاشتن مفاد قرارداد چیست. بچه‌ها را وادارید تا توافقنامه را امضا کنند و آن را در محلی قابل دید بچسبانید. در مواقع ضروری، براساس مجازات‌های توافق شده عمل کنید. همیشه تصور نکنید کودکی مقصر است که دیگری را می‌زند. بعضی اوقات «قربانی» خواهر یا برادرش را به حد جنون تحریک کرده، اذیت کرده و یا مورد سوء‌استفاده قرار داده است. گرچه هیچ گاه درست نیست که کودکی دیگری را کتک بزند، اما وظیفه شماست که از اذیت‌های پشت صحنه‌ای که کاسه صبر فرزندتان را لبریز می‌کند، آگاه باشید. اگر متوجه شدید چنین مساله‌ای درباره آنها صادق است، براساس نوع رفتارشان با آنها برخورد کنید.سعی کنید لحظاتی را بیابید که آن دو رفتاری مناسب با هم دارند. با توجه مثبت، آنها را به ادامه این کار تشویق کنید. وقتی فرزندانتان بدون دعوا با هم بازی می‌کنند، چنین تحسینی به کار ببرید: «خوشحالم که شما بچه‌ها از بازی با هم لذت می‌برید.» وقتی همه چیز خوب پیش می‌رود، توجه مثبت شما آنها را تشویق می‌کند تا رفتار مثبتشان را ادامه دهند.والبته فراموش نکنید واکنش صحیح شما زمانی که عصبانی می شوید و یا با همسرتان اختلاف نظر دارید می تواند بهترین الگو برای فرزندانتان باشد تا آنها هم در هنگام خشم واختلاف رفتار معقولی داشته باشند .منبع:تبیانویرایش و تلخیص:میهن مگ