×

مطالب مرتبط:

با کودکانتان حرف بزنید

با کودکانتان حرف بزنید مسلماً همه ما می خواهیم راهی بیابیم تا در برابر نیازهای کودکانمان با احترام رفتار کنیم. می خواهیم راهی بیابیم که موجب شود کودکانمان مسؤول بار بیا ...

قرار نیست از آن ها بترسید!

«لى آنكريچ»، نويسنده و كارگردان انيميشن «كُوكُو»: قرار نیست از آن‌ها بترسید! کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - ترجمه‌ى سارا منصورى: ...

زنده باد زندگی...

هفته‌ي ياد‌بود جهاني قربانيان حوادث رانندگي زنده‌باد زندگی... کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - هفته‌ی یادبود جهانی قربانیان ح ...

قدری نوازشم کن

قدری نوازشم کن نوازش، واژه بسیار آشنایی است. معنی بسیار ساده و روانی هم دارد.همان چیزی است که همه ما در هر سنی که هستیم به آن نیاز داریم، منتهی به اشکال متفاوت. هم نیاز داریم که ...

غریبه با دنیای کودک نباشیم

غریبه با دنیای کودک نباشیم تعلیم و تربیت  از عوامل عمده رشد و یکی از ارکان اصلی و اساسی آن است. چنانچه در این باره کوتاهی ...

او می آموزد اگر شما..

او می آموزد اگر شما.. نقش والدین در مطالعه و یادگیری کودکانوالدین از راه‌های زیر می‌توانند در مطالعه و یادگیری کودکان خود، راهنمایی آنها و آموزش روش‌های صحیح مطالعه، ...

کارنامه یک پدر

کارنامه یک پدر گاهی اوقات بد نیست که خودمون نگاهی به زندگی مون داشته باشیم ، وظایفمون رو بررسی کنیم و بدون تعصب به خودمون نمره بدیم. یک کارنامه ی کوچیک فقط برای  خودمون. ...

شیوه های فرزند پروری و تاثیر آن در ابراز خشم

منظور از سبک های فرزند پروری، راه هایی است که پدر و مادر برای پرورش و تربیت فرزندان خود به کار می گیرند، و بیانگر نگرش هایی است که آن ها نسبت به فرزندان خود دارند و همچنین شامل قوانین و معیارهایی است که برای فرزندان خود تعیین می کنند. ولی باید قبول کرد که ...

موفقیت تضمینی فرزندان

موفقیت تضمینی فرزندان در این مقاله به شما پنج هدف بسیار مهم و ضروری را پیشنهاد می کنیم تا با به کارگیری آن ها، زندگی فرزندانتان را متحول کرده و آینده ای درخشان ر ...

دندانپزشکی و كشيدن دندان در دوران بارداری

بسیاری از خانم ها در دوران بارداری، نیازمند مراجعه به دندانپزشکی می شوند و سوالاتی در ذهن آنها پیش میاید. از جمله اینکه آیا امکان کشیدن دندان یا پرکردن دندان برای مادران در هنگام ...

معجزه نوازش را محک بزنید

معجزه نوازش را محک بزنید محبّت، ریشه اصلی شجره اخلاق و فضیلت انسانی است. فرزندی که از دوران اوّل کودکی از مهر و محبّت پدر و مادر بهره برده باشد، روحی شاد و رو ...

نکته! این مطلب توسط هوش مصنوعی ایجاد شده است. لطفا نظر خود را در رابطه به این مطلب در صفحه تماس با ما در میان بگذارید.

دنیای روابط پدر و مادر و بچه ها.

دنیای روابط پدرها و پسرها

دنیای روابط پدر و مادر و بچه ها. در ابتدای زندگی مشترک , پذیرش مسئولیت کارگردانی این کانون مقدس خانواده ، مدرک تحصیلی به اندازه کافی همخونی و شایستگی و توانایی برای پدر و مادر بودن باید در یک زمان قبل از. داوطلب مشاوران ازدواج می کنم. من صحبت با زوج های دیگر شبکه قبل از بارداری , آنها ممکن است نشان می دهد که باید احراز هویت پردازش ضوابط صلح و عزت از خداوند متعال و پدر و مادر. چون فرزندآوری و پرورش فرزند نیاز به moolit و rsati مهم است. دنیای روابط پدر و مادر و بچه ها. در این سری از مقالات این رابطه از بچه ها و پدر و مادر در چارچوب حرفه ای soulish پدر و مادر خانواده مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد.تردیدی نیست که مسوولیت عمده و اساسی تربیت فرزند در مراحل اولیه رشد و تحول کودک، به‌ویژه در دوره ی زندگی جنینی، شیرخوارگی و پیش‌دبستانی بر عهده ی مادر است، امّا مادر زمانی می‌تواند از عهده این امر مهم به نیکی و درستی برآید که خود از آرامش روانی و امنیت خاطر برخوردار باشد تا به دور از هر گونه اضطراب و دغدغه ، با بهره‌مندی از دلگرمی، همدلی، همراهی و حمایت مشوقانه و سنگربانی متعهّدانه‌ 1 همسر (پدر)، ترسیم‌گر مسیر سعادت فرزند گردد.در این رهگذر مادر‌باید با همفکری و تشریک مساعی پدر، زمینه‌ای فراهم کند که کانون پربرکت خانواده، همواره مطلوب‌ترین بستر رشد متعادل و تحول متعالی شخصیت فرزند باشد و کودکان، زیباترین و خوشایندترین تجارب زندگی با الگوهای بزرگسال را کسب نمایند. در اکتساب تجارب زندگی اجتماعی، بالطبع حضور فعّال و پرنشاط مادر و پدر در تعامل و ارتباط متقابل و پیوند عاطفی و اجتماعی با فرزندان دختر و پسر، امری کاملاً ضروری است.فرزندان خردسال دختر و پسر نیاز دارند در فرآیند یافتن هویّت فردی و اجتماعی، الگوپذیری، همانندسازی و شناخت نقش‌های مطلوب اجتماعی، از فرصت‌های لازم برای محشور بودن با الگوهای بزرگسال زن و مرد، همچون مادر و پدر، به اندازه ی کافی و در موقعیت‌ها و شرایط مختلف، در خانه و خارج از خانه بهره‌مند شوند.میزان قدرت سازش یافتگی کودکانی که برای حضور در کلاس‌های پایه‌ اول، خانه را به قصد مدرسه ترک می‌کنند، به‌طور قابل ملاحظه‌ای به کمیّت و کیفیت تجارب زندگی ایشان با الگوهای بزرگسال در کانون خانواده بستگی دارد.آن دسته از کودکانی که با نگرشی کاملاً مثبت و خوشایند نسبت به شخصیّت الگوهای بزرگسال مثل پدر و مادر، عمه و خاله، عمو و دایی ، مادربزرگ و پدربزرگ پای به عرصه ی مدرسه می‌گذارند، در برقراری ارتباط با معلّم کلاس و آموزش‌پذیری بسیار موفّق هستند، و بر عکس کودکانی که با کوله‌باری از تجارب ناخوشایند از زندگی با الگوهای بزرگسال، تعارض‌ها، کشاکش‌ها و ستیزها بین والدین، تحمّل تحقیرها، سرزنش‌ها و تنبیه‌ها وارد مدرسه می‌شوند، همواره با شک و تردید به شخصیت معلّم می‌نگرند و در برقراری ارتباط مفید و موثر و متقابل با او و سازش یافتگی اجتماعی، با مشکل قابل ملاحظه مواجه می‌شوند. فی‌المثل اگر پسربچه ی نوآموزی که به تازگی راهی مدرسه و کلاس درس شده، خاطرات تلخی از کلام و رفتار پدر در موقعیّت‌های گوناگون زندگی اجتماعی و در کانون خانه داشته باشد، با  این تصور که احتمالاً همه ی مردان این گونه‌اند، نسبت به شخصیت آقا معلّم می‌اندیشد و به سادگی نمی‌تواند از صمیم قلب، همانند بسیاری از همسالان خود، با او ارتباط برقرار کند و برقراری چنین ارتباطی گاه ماه‌ها به طول می‌انجامد. بدیهی است که در اینجا، این آقا معلّم فهیم، بصیر و متعهّد است که می‌بایست با رفتار صمیمانه، صبورانه و مهربانانه و پایداری و ثبات در این شیوه و منش و با حسن اخلاق و پاسخ‌های مثبت و حسنه در برابر واکنش‌ها و رفتارهای نامطلوب شاگرد زمینه‌ای فراهم آورد که کودک باور و بازخورد تازه و درستی نسبت به شخصیّت الگوهای بزرگسال در اجتماع پیدا کند و تجربه ی نو و خوشایندی از ارتباط اجتماعی با الگوهای بزرگسال مرد حاصل نماید. متأسفانه در جامعه ی ما به لحاظ برخی کاستی‌ها و نارسایی‌ها و ضعف در بینش و وجود پندارهای نادرست فرهنگی، اغلب پسربچه‌ها تا پایان سنین دبستانی (حدود 12- 11 سالگی)، آن‌گونه که بایسته و شایسته است نمی‌توانند با الگوهای بزرگسال مرد در اجتماع ارزشمندی همچون کلاس و محیط مدرسه در تعامل و ارتباط متقابل باشند. 2 به همین دلیل است که پسرها تا قبل از شروع سن مدرسه و در کانون خانواده، با جنس زن حشر و نشر دارند و در دوران دبستان نیز غالباً با خانم معلّم‌ها در تماس و ارتباط متقابل قرار می‌گیرند و کمتر فرصت کسب تجارب جامع و موثر با پدر و الگوهای بزرگسال مرد در خارج خانه پیدا می‌کنند. در حالی که پسر بچه‌ها نیاز دارند با الگوهای بزرگسال همجنس خود بیشتر آشنا شوند و در همانند سازی با الگوهای مطلوب مردان مهربان، صبور، مقاوم و مقتدر موفّق گردند. پسر بچه‌ها و نوجوانان :پسر بچه‌ها دوست دارند که در خانه و مدرسه، از نزدیک با ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری، آرمان‌ها و اندیشه‌ها، هدف‌ها و برنامه‌های پدران و معلّمان و مربّیان مرد بیشتر آشنا شوند.نوجوانان پسر دوست دارند و نیازمند هستند که اوقاتی از ساعات روز و شب خود را در حریم حمایتی و هدایتی پدر محبوب، منطقی، استوار و مقتدر سپری کنند. برای نوجوانان پسر، برقراری ارتباط مفید، موثر و متقابل با الگوهای محبوب و مطلوب مرد، فوق‌العاده مغتنم و ارزشمند است.کودکان و نوجوانان که بیش از دیگران دارای ارتباط صمیمی و خوشایند کلامی با «پدر» هستند و از مصاحبت و همنشینی، همراهی و همزبانی و همدلی با پدر لذت می‌برند، از بیشترین مصونیّت روانی و فرهنگی برخوردار هستند و در دوران جوانی، با بالاترین احساس خود ارزشمندی، اعتماد به نفس و صلابت شخصیّت همراه می‌شوند.لیکن آن دسته از کودکان و نوجوانان پسر که از کمترین ارتباط خوشایند کلامی با پدر محروم هستند و در برابر وجود «پدر» فاقد اختیار و آزادی و قدرت بیان و اظهار مکنونات قلبی و برقراری پیوند کلامی و عاطفی بوده، پیوسته توسط پدر مورد کم توجّهی و بی‌مهری قرار می‌گیرند. جرأت سوال و جواب نیز نمی‌یابند و با دنیایی از ناآرامی درون، پریشانی خاطر، عقده‌های روانی و اندیشه و احساسی نه چندان مطلوب نسبت به رفتارهای پدر در تأمین نیازهای فطری آنان، پای به دوره جوانی می‌گذارند، بیش از دیگر همسالان خود، وجودشان مستعد انواع آسیب‌پذیری‌های روانی، فکری، اجتماعی و سیاسی خواهد بود.اینکه گاهی مشاهده می‌کنیم جوانی به رغم تعلق به یک خانواده ی متشخّص، متدیّن و متعهّد به نظام، پدری فعال و دارای حسن شهرت مذهبی، سیاسی و اجتماعی، اعم از روحانی و غیرروحانی دچار آسیب‌پذیری‌های اجتماعی و سیاسی می‌شود و یا انحراف اخلاقی آشکار پیدا می‌کند، می‌بایست پیش از هر چیز ریشه ی آن را در کمبود محبّت و فقر پیوندهای عاطفی و ارتباطات خوشایند و پرجاذبه ی کلامی بین پدر و فرزند در دوران کودکی و
در روزهای سوگ
درستی نسبت به شخصیّت الگوهای بزرگسال در اجتماع پیدا کند و تجربه ی نو و خوشایندی از ارتباط اجتماعی با الگوهای بزرگسال مرد حاصل نماید. متأسفانه در جامعه ی ما به لحاظ برخی کاستی‌ها و نارسایی‌ها و ضعف در بینش و وجود پندارهای نادرست فرهنگی، اغلب پسربچه‌ها تا پایان سنین دبستانی (حدود 12- 11 سالگی)، آن‌گونه که بایسته و شایسته است نمی‌توانند با الگوهای بزرگسال مرد در اجتماع ارزشمندی همچون کلاس و محیط مدرسه در تعامل و ارتباط متقابل باشند. 2 به همین دلیل است که پسرها تا قبل از شروع سن مدرسه و در کانون خانواده، با جنس زن حشر و نشر دارند و در دوران دبستان نیز غالباً با خانم معلّم‌ها در تماس و ارتباط متقابل قرار می‌گیرند و کمتر فرصت کسب تجارب جامع و موثر با پدر و الگوهای بزرگسال مرد در خارج خانه پیدا می‌کنند. در حالی که پسر بچه‌ها نیاز دارند با الگوهای بزرگسال همجنس خود بیشتر آشنا شوند و در همانند سازی با الگوهای مطلوب مردان مهربان، صبور، مقاوم و مقتدر موفّق گردند. پسر بچه‌ها و نوجوانان :پسر بچه‌ها دوست دارند که در خانه و مدرسه، از نزدیک با ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری، آرمان‌ها و اندیشه‌ها، هدف‌ها و برنامه‌های پدران و معلّمان و مربّیان مرد بیشتر آشنا شوند.نوجوانان پسر دوست دارند و نیازمند هستند که اوقاتی از ساعات روز و شب خود را در حریم حمایتی و هدایتی پدر محبوب، منطقی، استوار و مقتدر سپری کنند. برای نوجوانان پسر، برقراری ارتباط مفید، موثر و متقابل با الگوهای محبوب و مطلوب مرد، فوق‌العاده مغتنم و ارزشمند است.کودکان و نوجوانان که بیش از دیگران دارای ارتباط صمیمی و خوشایند کلامی با «پدر» هستند و از مصاحبت و همنشینی، همراهی و همزبانی و همدلی با پدر لذت می‌برند، از بیشترین مصونیّت روانی و فرهنگی برخوردار هستند و در دوران جوانی، با بالاترین احساس خود ارزشمندی، اعتماد به نفس و صلابت شخصیّت همراه می‌شوند.لیکن آن دسته از کودکان و نوجوانان پسر که از کمترین ارتباط خوشایند کلامی با پدر محروم هستند و در برابر وجود «پدر» فاقد اختیار و آزادی و قدرت بیان و اظهار مکنونات قلبی و برقراری پیوند کلامی و عاطفی بوده، پیوسته توسط پدر مورد کم توجّهی و بی‌مهری قرار می‌گیرند. جرأت سوال و جواب نیز نمی‌یابند و با دنیایی از ناآرامی درون، پریشانی خاطر، عقده‌های روانی و اندیشه و احساسی نه چندان مطلوب نسبت به رفتارهای پدر در تأمین نیازهای فطری آنان، پای به دوره جوانی می‌گذارند، بیش از دیگر همسالان خود، وجودشان مستعد انواع آسیب‌پذیری‌های روانی، فکری، اجتماعی و سیاسی خواهد بود.اینکه گاهی مشاهده می‌کنیم جوانی به رغم تعلق به یک خانواده ی متشخّص، متدیّن و متعهّد به نظام، پدری فعال و دارای حسن شهرت مذهبی، سیاسی و اجتماعی، اعم از روحانی و غیرروحانی دچار آسیب‌پذیری‌های اجتماعی و سیاسی می‌شود و یا انحراف اخلاقی آشکار پیدا می‌کند، می‌بایست پیش از هر چیز ریشه ی آن را در کمبود محبّت و فقر پیوندهای عاطفی و ارتباطات خوشایند و پرجاذبه ی کلامی بین پدر و فرزند در دوران کودکی و نوجوانی جست‌وجو کرد. پر واضح است که مشاهیر جامعه و افراد متشخّصی که در اداره ی امور جامعه سهم بیشتری دارند، از معمّم و غیرمعمّم در این ارتباط مسوولیت مضاعفی دارند. ایشان به رغم مشغله‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی می‌بایست لحظه‌ای از پیوندهای عاطفی- منطقی با فرزندان خویش به‌طور عام و با پسران خود به طور خاص غفلت ننمایند. اینان باید برای بچه‌های خود پدری مهربان، گشاده‌رو و صبور باشند و همواره فرزندان خود را با کلام جاذب و شیرین و پیوندهای عاطفی و روانی، مورد تکریم و تشویق قرار دهند و نیازهای عاطفی و روانی و فطری آنها را با شایسته‌ترین وجه تأمین کنند.ادامه دارد....منبع: بر گرفته ازکتاب روان شناسی رابطه ها – با تغییر و تلخیص