counter create hit
اقتصاد

نظر ها:

مطالب مرتبط:

رئیس اصلاحات: نظام، تمایل به رفع حصر دارد

روزنامه کیهان سخنان سیدمحمدخاتمی در بنیاد باران را منتشر کرد.

واردات مداد پاک کن چهار میلیاردی شد +جدول

واردات مداد پاک کن چهار میلیاردی شد +جدول

به گزارش جهان نیوز،  آمار مقدماتی گمرک از تجارت خارجی 11 ماهه سال 96 نشان می دهد که در این مدت حدود 482 تن مداد پاک کن از کشور های مختلف جهان وارد ایران شده است. براساس واردات این حجم مداد پاک کن به کشور، یک میلیون و 417 هزار و 569 دلار ارز از کشور ...

حقوق بگیران 8.5 هزار میلیارد تومان مالیات دادند + جدول

حقوق بگیران 8.5 هزار میلیارد تومان مالیات دادند + جدول

بر اساس گزارش بانک مرکزی، حقوق بگیران دولتی و بخش خصوصی تا بهمن ماه سال 96 حدود8.5 هزرا میلیارد تومان مالیات پرداخت کرده اند.

روحانی به «الهام علی اف» تبریک گفت

رئیس جمهور در پیامی با تبریک انتخاب مجدد آقای "الهام علیف" به عنوان رئیس جمهوری آذربایجان، تاکید کرد که روند گسترش مناسبات دوستانه و برادرانه میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان با تداوم مساعی جمیله مسئولین دو کشور همچنان با قوت ادامه خواهد یافت. ...

یورو ۲۰ تومان گران شد

بانک مرکزی نرخ ۳۹ ارز را برای امروز اعلام کرد که براساس آن نرخ ۱۵ ارز از جمله یورو و پوند نسبت به روز چهارشنبه افزایش و نرخ ۱۵ واحد پولی دیگر کاهش یافت؛ همچنین نرخ ۹ ارز مانند دلار نیز ثابت ماند. ...

آپدیت اندروید ۸ برای نوکیا ۳ (Nokia ۳) منتشر شد

با پایان یافتن مهلت برنامه تست نرم افزاری گوشی نوکیا 3، حال این موبایل نیز در صف انتظار برای دریافت آپدیت اندروید 8 اوریو قرار گرفته است. این به روزرسانی از همین امروز و با روش OTA آغاز شده و به تدریج به دست کاربران در سراسر جهان می رسد. ...

زمان توزیع کارت آزمون ارشد اعلام شد

مشاور عالی سازمان سنجش آموزش کشور از آغاز زمان توزیع کارت ورود به جلسه آزمون کارشناسی ارشد سال ۹۷ از سوم اردیبهشت ماه خبر داد و گفت: این آزمون در روزهای پنجشنبه ۶ و جمعه ۷ اردیبهشت ماه برگزار می شود. ...

کشف پنج محموله جدید قاچاق انسان +عکس

ماموران گمرک طی پنج عملیات جداگانه موفق به کشف ۱۷ نفر شدند و به همین ترتیب تعداد کشف قاچاق انسان توسط ماموران گمرک به ۴۳ نفر در سال ۹۷ رسید.

دلار ۴۲۰۰ تومانی مبنای پرداخت قراردادهای فاینانس شد

بانک مرکزی با صدور اطلاعیه شماره چهار یکسان سازی نرخ ارز اعلام کرد که تمام پرداخت های مربوط به قراردادهای فاینانس بر اساس نرخ جدید محاسبه خواهد شد.

ارز دانشجویی سالانه ۱۵ هزار دلار/ بانک های عامل توزیع ارز مسافری

بانک مرکزی در اطلاعیه شماره پنج یکسان سازی نرخ ارز، حداکثر مبلغ قابل تامین و حواله سالانه ارز دانشجویی و بانک های عامل پرداخت ارز مسافری را اعلام کرد.

حقوق بگیران چه قدر مالیات دادند + جدول

حقوق بگیران چه قدر مالیات دادند + جدول

به گزارش جهان نیوز، بر اساس گزارش عملکرد بودجه 96 در 11 ماهه منتهی به بهمن ماه مالیات وصولی از اشخاص حقوقی 24 هزار میلیارد تومان بوه که نسبت به مدت مشابه سال قبل 9 درصد کاهش یافته است. در این مدت مالیات بر درآمدِ 13.4 هزار میلیارد تومانی وصول شده که سهم کارک ...

وفاداران به حلقه یاران بهاری چه کسانی هستند؟

نسیم بهار که به کشور می وزد، بهاریون آخرین برنامه های خود را برای سال آینده مرور می کنند. مهمترین اکت سیاسی احمدی نژاد در آخرین روزهای سرد بهمن ماه که درست پس از سالگرد انقلاب انجام شد، انتشار نامه ای سرگشاده به رهبر انقلاب بود که در آن خواستار برکناری روسای قوا و ...

رویترز: بازار نفت از افزایش تنش ها در خاورمیانه هیجان زده است

رویترز اعلام کرد بازارهای نفت به دلیل نگرانی از تشدید تحرکات نظامی در سوریه همچنان هیجان زده و عصبی هستند.

اشتباه آمریکا در آفریقا: مرگ قذافی

رئیس پارلمان اروپا می گوید آمریکا اشتباهات بسیاری در آفریقا انجام داد از جمله مرگ معمر قذافی، رهبر مخلوع لیبی.

علم الهدی: در اسلام، طب اسلامی نداریم

امام جمعه مشهد با تأکید بر اینکه در اسلام چیزی به نام طب وجود ندارد، گفت: تامین سلامت خارج از تخصص طب با هیچ دعا، ثنا و تمسکی قابل اجرا نیست.

رهبر کره شمالی، هواپیمایی برای دیدار با ترامپ ندارد!

یک تحلیلگر مدعی شد که رهبر کره شمالی هواپیمایی ندارد که بتواند با آن بر فراز اقیانوسیه پرواز کند چرا که همه هواپیماهای کره شمالی بسیار قدیمی هستند.

نشاط و سرگرمی اسلامی و دور هم بودن همراه با خانواده است

شرکت فناوری اطلاعات تحت وب هیراد در سیزدهمین جشنواره پروژه های دانش آموزی تبیان اقدام به معرفی باشگاه خوشگذرونا برای جوان ها و دانش آموزان کرده است . ماموریت باشگاه خوشگذرونا  ایجاد فرهنگ مبتنی بر خوشگذرونی , نشاط و سرگرمی اسلامی و دور هم بودن همراه با خانواده اس ...

ایران: فرانسه تحت تاثیر عربستان قرار نگیرد

بهرام قاسمی گفت: از فرانسه به عنوان یکی از اعضاء ۱+۵ انتظار نمی رود تحت تاثیر القائات و اتهامات تکراری و سراسر دروغ عربستان قرار گیرد.

امیر پوردستان: دشمنان جرئت تجاوز به ایران را ندارند

رئیس مرکز مطالعات راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران در شیروان گفت: دشمنان بدانند نیروهای مسلح ایران هرگز غافلگیر نمی شوند و دشمنان جرئت تجاوز به ایران را ندارند. ...

از «پشت پرده افزایش نرخ دلار در ترکیه به روایت مشاور ارشد اردوغان» تا «توقف ثبت سفارش واردات و صادرات تا اطلاع ثانوی»

این پیمانه تیتر هایی همچون پایان هفته با ۱۵ ارز کاهشی در مقابل ۱۵ ارز افزایشی، سفر برای بار دوم در سال، با دلار قاچاق یا راهی دیگر؟، توقف ریزش نرخ سکه تمام در بازار تهران، افزایش قیمت نفت با احتمال درگیری نظامی در سوریه، اتحادیه اروپا تحریم های خود علیه ایران را ...

نکته! این مطلب توسط هوش مصنوعی ایجاد شده است. لطفا نظر خود را در رابطه به این مطلب در صفحه تماس با ما در میان بگذارید.

مورد موفق اصلاحات اقتصادی

شرط موفقیت اصلاحات اقتصادی

رئیس جمهور روحانی در یکی از سخنرانی هایش گفت: "در دو سال گذشته برای ما روشن شد که بخش خصوصی است و در واقع ضعیف به دلیل فضای بسیار خوبی توسعه در روسیه و بسیاری از کشورهای دیگر آماده می شود اما در حال حاضر دیده می شود که زیر قوی برای انجام این کار در کشور وجود ندارد." دولت ها همیشه بر ظرفیت بخش خصوصی استفاده کنند؛ اما بخش خصوصی در عمل همیشه در حاشیه اقتصاد کشور قرار داشته است. چرا؟ به پنج دلیل تاریخی بخش خصوصی در ایران شکل نگرفته است. دلیل اول نفت است که باعث شده دولت از نقش آفرینی بخش خصوصی بی نیاز باشد. دلیل دوم به نحوه حکمرانی در کشور برمی گردد. دلیل سوم سیاسی و امنیتی است. دلیل چهارم ریشه در اقتصاد سیاسی و تقسیم منابع دارد و دلیل پنجم هم فرهنگی است. خلاصه بگویم؛ نفت باعث بی نیازی دولت ها به بخش خصوصی شده و به دلیل سازوکارهای نامناسب حکمرانی، بخش خصوصی عملا مجال رشد پیدا نکرده است. حکومت ها نیز در ایران همواره از قدرت گرفتن بخش خصوصی هراس داشته اند و ترجیحشان این بوده که بخش خصوصی وابسته ای را شکل و سازمان بدهند و در نهایت اینکه مردم نیز در سال های متمادی، به دلایل مختلف، چشم امید به دولت داشته و دارند. به این ترتیب هر سیاست گذاری برای اینکه بخش خصوصی بزرگ تر شود، عملا به محدود تر شدن این بخش ختم شده است. مثلا اصل 44 در ایران بازنگری شد تا بخش خصوصی آزادانه تر فعالیت کند؛ اما دیدیم که عملا به سود این بخش تمام نشد یا خصوصی سازی که عملا به زیان بخش خصوصی تمام شد و بخش شبه دولتی را فربه تر کرد.   به چه دلیل همه آنها که زمانی مدافع خصوصی سازی بودند، اکنون در مخالفت آن سخن می گویند؟ هیچ کس مخالف خصوصی سازی نیست، همه مخالف روش اجرای آن هستند چون تقریبا همه اجماع دارند که اقتصاد ایران به بی نظمی و آنارشی رسیده است. از ابتدای دهه 70 بر طبل خصوصی سازی کوبیده و صدها شرکت را واگذار کرده ایم؛ اما براساس گزارش سازمان بازرسی کل کشور سهم بخش خصوصی واقعی از این فرآیند تقریبا هیچ است. نتیجه اینکه در ایران بنگاه های انحصاری دولتی و حاکمیتی شکل گرفته اند و مانع از نفس کشیدن بخش خصوصی شده اند. ما بنگاه های دولتی را به نهادها و شرکت هایی واگذار کردیم که اکنون به هیچ نهاد و سازمانی پاسخگو نیستند. در حال حاضر با بنگاه هایی مواجه هستیم که از نظر حقوقی، خصوصی تلقی می شوند؛ اما از نظر ساز و کارهای انگیزشی و تصمیم گیری خصوصی نیستند. بنگاه تا زمانی که دولتی بود، تحت ضوابطی عمل می کرد و به نهادهای نظارتی پاسخگو بود. امروز اما بنگاه های بزرگ واگذار شده به هیچ سازوکاری پاسخگو نیستند. بیشتر آنها مالیات نمی دهند و زیر بار حسابرسی و شفافیت هم نمی روند. به دلیل نفوذی که دارند، به راحتی به تسهیلات ارزان قیمت دسترسی دارند و قادرند قواعد بازی را به سود خود تغییر دهند. کدام کارآفرین بخش خصوصی قادر است با چنین بنگاه هایی رقابت کند؟ امروز اقتصاد ایران بیشتر از همیشه گرفتار عوارض بنگاه های انحصاری است. دامنه اثر گذاری بنگاه انحصاری وسیع است. بنگاه انحصاری علاقه دارد که ما با دنیا همیشه مشکل داشته باشیم. چون اگر مشکل ما با دنیا حل شود، هم جغرافیای تجارت تغییر می کند و هم بنگاه هایی وارد اقتصاد ما می شوند که بنگاه انحصاری نمی تواند با آنها رقابت کند. بنگاه انحصاری از رقابت می ترسد چون غرق در ناکارآمدی است. چون بویی از بهره وری نبرده و تداوم حیاتش بسته به انحصار است.   برای حل عارضه بنگاه های انحصاری چه باید کرد؟ قاعدتا دو راه پیش روی ما قرار دارد. راه اول این است که با اقناع ارکان حاکمیت، این بنگاه ها تعطیل شوند و مقدمات انحلال آنها فراهم شود. آیا چنین جراحی دردناکی امکان پذیر است؟ راه دوم این است که آزاد سازی در دستور کار حاکمیت قرار گیرد و در کنار آن بنگاه های انحصاری ملزم شوند که به قواعد رقابت تن بدهند. لازمه رقابتی کردن اقتصاد، حذف انحصار، شفافیت اطلاعاتی، حذف تبعیض ها، پذیرفتن قواعد نظارتی و پرداخت عادلانه مالیات است.   آقای جلال پور اجازه بدهید کمی درباره بخش خصوصی صحبت کنیم. چند مساله درباره بخش خصوصی مطرح است. بحث هایی که سمت حکمرانی را در بر می گیرد و معتقد است جایگاه بخش خصوصی در ساختار نادیده گرفته می شود که شما هم به آن اشاره کردید. اما دولتمردان هم نقدهای زیادی به بخش خصوصی دارند. مثل اینکه صدای واحدی از بخش خصوصی شنیده نمی شود. گفته می شود بخش خصوصی حتی در زمینه دادن مشورت هم موفق عمل نکرده است. اتاق باید یک خروجی داشته باشد. اختلاف قطعا وجود دارد اما خروجی باید یک صدای متحد باشد. یک صدای رسا و بلند که نفع بخش خصوصی و اقتصاد ملی در آن نهفته باشد. اینکه این صدا شنیده شود و تا چه اندازه به آن ترتیب اثر داده شود، روی دیگر سکه است که به دلایل تاریخی بی توجهی به آن اشاره کردم. تا امروز وضعیت جامعه ما با توسعه بخش خصوصی و اعتنای به بخش خصوصی همراه نبوده است. وقتی کشوری 120 میلیارد دلار درآمد نفتی داشته باشد، وقتی دولتی به اندازه نیازش از منبعی که دارد بتواند برداشت کند و بدون کوچک ترین پاسخگویی به فعالان عرصه بخش خصوصی مسیر خود را ادامه دهد، مسلما خودش را جمع وجور نمی کند تا بخش خصوصی هم کنارش بنشیند.   اکنون با یک عارضه جدید هم مواجه هستیم. اگر چه منبع اصلی اداره کشور در چند دهه گذشته نفت بوده اما با افزایش هزینه های دولت، اکنون نفت به تنهایی نمی تواند کفاف هزینه های دولت را بدهد. آیا این عارضه قادر است شرایط را تغییر دهد؟ قاعدتا دولت ها در ایران تحت فشارهای مختلف، حداقل اصلاحات را انجام داده اند. احتمالا از این به بعد مسیر تغییر می کند. البته از این به بعد ممکن است چند دهه دیگر طول بکشد، اما به هرحال تغییر خواهد کرد. نکته بسیار مهم این است که میل به تغییر در دولت ها کاهش پیدا کرده، اما این عارضه را حاکمیت باید شناسایی و مداوا کند. این همان عارضه حکمرانی بد است که این روزها زیاد درباره اش صحبت می کنیم. بخش خصوصی تاکید دارد که ریل اقتصاد کشور باید عوض شود؛ به جهت اینکه تا یک روزی اختیار ما بود که مسیر را عوض کنیم و منابع مان را حفظ کنیم. الان دیگر اختیار نیست اجبار ما است؛ زیرا همان طور که شما گفتید، منابع نفتی دیگر جوابگوی هزینه های کشور نیست. از یک طرف، ما در طول این سال ها کشور را از نظر هزینه های جاری، سال به سال با هزینه بیشتر و بزرگ تر کردن دولت دچار نیاز به منابع بیشتر کرده ایم و از یک طرف، قیمت نفت به کمتر از نصف و کمتر از یک سوم کاهش پیدا کرده و آن درآمدهای بالا دیگر وجود ندارد. راهکار برون رفت از این شرایط، آزاد سازی پیاده سازی قواعد رقابت و میدان دادن به بخش خصوصی است.   گفته می شود بخش خصوصی تمایلات کورپوراتیستی دارد و به نوعی خواستار نقش آفرینی انحصاری در اقتصاد کشور است. البته همچنان حمایت طلب و رانت جو نیز هست. شما چه دیدگاهی دارد؟ قطعا انحصار بد است. چه دولتی و چه غیردولتی. شاید انحصار بخش خصوصی بدتر هم باشد. البته اینکه بخشی از بخش خصوصی ما رانت جو و حمایت طلب است هم حق با منتقدان است. اما همین بخش خصوصی رانت جو و طالب حمایت امروز گرفتار فضای کسب وکار شده و مطالبه اصلی اش آزادسازی و تسهیل فضای کسب وکار است. در تمام دنیا نیز بخش خصوصی و فعالان اقتصادی به دنبال استفاده از این سیاست گذاری درست به منظور بهبود فضای کسب وکار برای ایجاد ثروت و توسعه پایدار هستند که به واسطه آن، هم اشتغال ایجاد شود هم مالیات پرداخت شود و کشور اداره شود و هم بسیاری از دغدغه ها و نگرانی های امروز که ناشی از آن نوع نگاه به اقتصاد و مدیریت کشور بوده، مرتفع شود. بنابراین من فکر می کنم آنچه امروز نیاز کشور است، حرکت به سمت این مسیر است. هرچند در طول طی کردن این مسیر، بیشترین فشار به بخش خصوصی کشور خواهد آمد تا اقتصاد از این ریل به ریل درست برود، ولی بخش خصوصی باید این تحمل را داشته باشد. کما اینکه در دنیا هم این اتفاق افتاده است؛ ولی اگر ریل را درست کردیم و به سمت توسعه پایدار با محوریت بخش خصوصی حرکت کردیم، آن موقع آن شرایط و نیازها و لوازم لازم برای توسعه بخش خصوصی مطرح می شود. اینکه آیا بخش خصوصی باید همه جا سرک بکشد، باید بگویم که در آن ساختاری که من تعریف می کنم، اصلا نیازی نیست بگوییم «بخش خصوصی»؛ چون همه چیز دست بخش خصوصی است. فقط حاکمیت قوانین لازم را برای انجام کار و برای فضای کسب وکار در اختیار دارد. بقیه کارها را باید بخش خصوصی انجام دهد. امروز دولت بنگاه دارد، پیمانکار و ناظر هم هست. بنابراین در این فضا همه ارتباطات غلط می شود، ولی در آن فضا همه چیز جای خودش خواهد بود.   اتاق بازرگانی پیش از آنکه وزرای کابینه دولت دوازدهم اعلام شوند، یکسری شاخصه هایی را برای انتخاب وزرای اقتصادی اعلام کرده بود. نخست اینکه چقدر کابینه ای که معرفی شد را با آنچه اتاق به عنوان شاخص اعلام کرد، همخوان می دانید؟ من سرمقاله ای در روزنامه «دنیای اقتصاد» منتشر کردم و گفتم اگر ما عزم و اراده یک جراحی جدی در اقتصادمان را نداشته باشیم و اگر تصمیمی به تغییر ریل اقتصاد نداشته باشیم، هر کابینه ای که در آن حتی محمدعلی فروغی هم به عنوان وزیر معرفی شود، نمی تواند چندان موفقیتی برای آینده کشور و در درازمدت ایجاد کند. دلیلش هم این است که در طول 40 ، 50سال گذشته در کابینه های مختلف وزرای بسیار توانمند و قوی و مجموعه کسانی که ظرفیت های بالا داشتند، حضور پیدا کردند؛ اما چون مسیر، مسیر درستی نبوده، این نقش آفرینی ها نه تنها کمکی به اصلاح ساختار و اصلاح مسیر حرکت درست نکرده، بلکه آن توان در جهت عکس هم عمل کرده و عملا حرکتی را شروع کرده که حرکت درستی نبوده است. پیش از شکل گیری کابینه صحبت ما با رئیس جمهور این بود که وضعیت امروز اقتصاد ایران ایجاب می کند که ما یک تصمیم و عزم جدی برای یک اصلاح جدی در ساختار ایران را مد نظر قرار دهیم. در حال حاضر اگر آن نگاه حاکم باشد، وزرایی که با این دیدگاه همراه هستند باید در کابینه قرار بگیرند. با چنین نگاهی باید آدم هایی پا به وزارتخانه ها می گذاشتند که جرات و جسارت تغییر و تحول و از آن مهم تر عزم و اراده و باور به چنین موضوعی را داشته باشند. به عقیده من در دولت دوازدهم نیاز جدی به یک اتاق فکر در مجموعه دولت برای روند پیش رو احساس می شود. فکر می کنم اگر آن اتاق فکر، استراتژی های درست و حرکت درست را تدوین کند، این افراد از نظر اجرایی توان جدی برای انجام کار را دارند؛ منتها اگر بنا باشد بر روال فعلی و مسیر فعلی ادامه بدهند و فقط در اجراییات وارد شوند، مسلما مسیری که تا به امروز رفته ایم، مسیر درستی نبوده و این مسیر نمی تواند ما را به مقصد برساند.   در سال های گذشته همیشه شاهد بروز مسائل حاشیه ای در اتاق بازرگانی بوده ایم. مسائلی که موجب می شد گاهی حتی مشکلات و مطالبات بخش خصوصی نادیده گرفته شده و از مهم ترین ماموریت اتاق که همان مطالبه گری است، غفلت شود. تا چه اندازه حاشیه های پارلمان بخش خصوصی موجب استعفای شما از ریاست اتاق شد؟ آفت بیشتر تشکل های ما در ایران، نامشخص بودن اهداف است. هدف اصلی چیست؟ ما به تعارض عادت داریم. نفع ما در تعارض است. اتاق باید چه چیزی را مطالبه کند؟ بخشی از اعضا معتقدند اتاق باید قدرت چانه زنی در هدایت منابع را داشته باشد. بخشی هم می گویند اتاق باید مطالبه گر اصلاحات واقعی در اقتصاد کشور باشد. در طول سی و چند سال بعد از انقلاب، اتاق دچار بعضی از حواشی و بعضی از نظرات متفاوت بوده است. بخشی از آن هم طبیعی است؛ یعنی نمی شود این طور تصور کرد که یک اتاق همراه، همگرا و همدل داشته باشیم. به هر حال در بخش خصوصی نظرات متفاوت است؛ صحبتی هم که اخیرا معاون اول رئیس جمهوری داشتند مبنی بر اینکه یک صدای واحد از بخش خصوصی بیرون نمی آید، حرف درستی است چون منافع بخش خصوصی دربسیاری موارد با هم همگون و همراه نیست. در یک فضای اقتصادی ممکن است واردکننده یک نظر داشته باشد و تولید کننده نظری دیگر و توزیع کننده هم متفاوت از آن دو اظهارنظر کند. در واقع همه گروه ها از دیدگاه منفعت خودشان به یک موضوع واحد نگاه می کنند. در این شرایط اتاق و نهادهای مدنی هستند که باید نظرات و دیدگاه ها را تجمیع و صدای واحد را ایجاد کنند. اگر امروز صدای واحدی در بخش خصوصی شنیده نمی شود، به دلیل کمبود تشکل هایی است که می تواند بسیار موثر باشد، بنابراین چندصدایی و به اندازه زیادی تعارض منافع در اتاق وجود دارد. دسته ای معتقد به حمایت هستند و دسته ای معتقد به رقابت. دسته ای معتقد به هدایت منابع هستند و دسته ای می گویند اصلاحات اقتصادی بر تقسیم منابع ارجحیت دارد. قطعا من جزو افرادی هستم که از رقابت دفاع می کنم و حمایت را چاره ساز نمی دانم. گاهی این گونه موضع گرفتن، حواشی های زیادی هم ایجاد می کند. من معتقد به تقدم آزاد سازی بر هر اصلاح ساختار دیگری در کشور هستم. مدافع واقعی شدن نرخ ارز هستم و معتقدم تا این نرخ اصلاح نشود، هیچ اتفاق مثبتی در کشور رخ نخواهد داد. مدافع رقابت هستم و معتقدم چارچوب های حمایتی دولت باید دوباره تعریف شود. قطعا بخشی از بدنه اتاق با این تفکرات مخالف است.   در دوره ای که مسوولیت داشتم، درست میان موافقان و مخالفان این دیدگاه قرار داشتم. فشار سنگینی به من وارد شد و در نهایت قلبم همراهی نکرد. به هر حال من آثار این حواشی و فشاری که بر رئیس اتاق می آورد را انکار نمی کنم. اینکه من سلامتی خود را به گونه ای جدی از دست می دهم، حتما عواملی داشته که یکی از علت ها همان استرس ها و فشارهایی است که در این فضا حاکم است. همین حواشی است که شخص را دچار کسالت و بی انگیزگی و دغدغه جدی می کند. در کشور نیاز جدی به نهادهایی مانند اتاق وجود دارد و آنها می توانند موثر باشند؛ ولی به جای اینکه ما دنبال استفاده از این ظرفیت بزرگ قانونی و امکانی که دراختیار قرار گرفته و ماموریتی که رای دهندگان به ما سپرده اند باشیم، به دنبال مسائل حاشیه ای و زائد می رویم که باعث گرفتاری هایی است که امروز در اتاق می بینیم. دوره من هم این شرایط وجود داشت. در کنار آنها فضای پسابرجام و دید و بازدیدها و نگرانی هایی که بابت حفظ منافع بخش خصوصی و منافع ملی داشتم هم برای بیماری من مزید بر علت شد تا استعفا دهم.   قصد بازگشت به اتاق را ندارید؟ پزشکان من را از کار سنگین منع کرده اند. همیشه از بودن در اتاق احساس خوشحالی می کنم چون نمایندگی بخش خصوصی را فرصتی برای اصلاح ساختار کشور می دانم، اما حتی پزشکان معتقدند با انجام کار پراسترس ممکن است دوباره دچار مشکل شوم. پیشنهادهایی برای حضور در دولت داشته ام اما ترجیح می دهم کنار بخش خصوصی باشم.   درگیری هایی که در رابطه با مسائل درونی و شخصی در اتاق پیش می آید تا چه اندازه مانع از همگرایی و اجماع در اتاق شده است؟ مهم ترین نتیجه و خسارت چنین مسائلی این است که فعالان اقتصادی اثرگذار را از اتاق دور کرده است. اگر از این زاویه نگاه کنید، می توانید بگویید بی اندازه تاثیر داشته است. فعال اقتصادی نه نیاز به حقوق دارد و نه نیاز به میز و پوزیشن و اسم و مدیریت دارد. همه کسانی که در فضای اجتماعی کار می کنند، صرفا به جهت انجام وظیفه و منفعت رساندن به جامعه وارد گود می شوند و مسلما به آرامش حداقلی نیازمندند. اگر بنا باشد کسانی بخواهند مسوولیت اجتماعی شان را انجام دهند و در مقابل، دائم تحت فشار حواشی و حرف و حدیث های نادرست قرار بگیرند، مطمئنا اولین اتفاقی که می افتد به دلیل نامناسب بودن فضا، احساس عدم مسوولیت می کنند و از آن فضا دور می شوند. نتیجه آن است که پس از آنها کسانی بر سر کار می آیند که این اندازه توانایی و نگاه بلند در مورد منافع ملی در آنها کمتر وجود دارد، در نتیجه سطح تصمیم گیری ها و تبادل نظرات افت می کند. اولین تاثیر این موضوع نیز همین می شود که امروز در فضای مدنی با آن روبه رو هستیم. به این معنی که اولا نهادهای مدنی آن طور که باید شکل نگرفته اند و ثانیا به همان میزانی که شکل گرفته اند نیز همه افراد کاردان در آن حضور ندارند. ما در دوره هفتم و هشتم اتاق سعی کردیم که تمام بزرگان در هر حوزه ای را دور هم جمع کنیم اما کمتر موفق بودیم؛ چه در اتاق استان ها و چه در اتاق ایران؛ علت هم این بود که همه می گفتند ما وقت می گذاریم، ولی اگر قرار باشد دچار حواشی شویم، از حضور معذوریم. تاثیر دیگر این حواشی نیز مشهود است. مسلما وقتی یک مدیر قرار باشد بخشی از وقتش را صرف رسیدگی به این مسائل کند، عملا از کارهای دیگر غافل می شود. مدیران ما در فضای فعلی بیش از نیمی از وقتشان صرف امور و دغدغه هایی می شود که نباید به آن بپردازند.   مسوولیت اصلی اتاق چیست؟ در چه مسائلی نباید ورود کند؟ گاهی متوجه می شویم که در بسیاری از جلسات افراد به دنبال پیگیری منافع شخصی هستند تا منافع ملی. آیا ورود اتاق به مسائل شخصی درست است؟ این موضوع نگاهی است که ساختار امروز اتاق، جوابگوی ساختار اقتصادی ایران نیست. در دهه های 50 یا حتی دهه 60 قانون اتاق ایران مجددا توسط مجلس نوشته شده و همان روال پیش از انقلاب در قانون جدید نیز مصوب شده است. شرایط آن روز اقتصادی ایران چه از جهت توسعه اقتصادی و چه از جهت فضای کار و عرصه بین الملل، ایجاب می کرد که اتاق بازرگانی عضو محور باشد اما این عضو محور بودن با توجه به شرایط جدید همچنان راه خود را می رود، در حالی که به عقیده من اتاق باید تشکل محور باشد. اتاق ایران عملا باید جمعی از کنفدراسیون ها، انجمن ها و تشکل های ملی باشد که به نسبت سهم آن کنفدراسیون یا فدراسیون یا تشکل ملی، در GDP کشور در اتاق ایران نماینده داشته باشند. درحال حاضر برخی از صنایع و حوزه های اقتصادی در اتاق ایران نماینده ای ندارند؛ درحالی که برای بعضی از بخش ها چندین نماینده در اتاق حضور دارد. برخی از حوزه های اقتصادی، حوزه های جدید هستند و هنوز آن طور که باید رشد نکرده اند که بتوانند در اتاق نماینده ای داشته باشند. در برخی موارد این حوزه ها حتی تشکلی هم ندارند، این درحالی است که پارلمان بخش خصوصی باید صدای واحد تمام فعالیت های این بخش باشد. باید از همه بخش ها و جغرافیای کشور نماینده ای در این پارلمان حضور داشته باشد. برای این امر بهترین کار این است که لایه های تشکلی شکل بگیرد و این تشکل ها باشند که مسائل اعضا را بررسی می کنند. اتاق ایران تنها به موضوعات اقتصادی کشور تمرکز کند، نه موضوعات شخصی اعضا. در پاسخ سوال شما عملا می توان گفت اتاق ایران می تواند موضوع و وظیفه خود که ایجاد استراتژی و ایجاد فضای راهبردی اقتصاد ایران کشور است را مشخص کند و دنبال ارائه راهبردها و راهکارها برای اقتصاد ایران باشد. موضوعات خرد نیز ازسوی تشکل ها پیگیری شود. اگر این اتفاق بیفتد، اتاق ایران حتما به وظیفه خود خواهد پرداخت اما امروز با توجه به عضو محوربودن، خیلی نمی شود روی این مساله تمرکز داشت.   آن طور که از صحبت های شما برمی آید، ایجاد صدای واحد در بخش خصوصی چندان هم آسان و در دسترس نیست. امکان دارد که این صدای واحد در اتاق به زودی شکل بگیرد؟ وضعیت فعلی اتاق ایران به دلیل اینکه عضومحور است و هنوز بسیاری از مجموعه های بخش های اقتصادی ما تشکل مربوطه را ندارند یا اگر دارند در اتاق ایران به دلیل محدودیت عضو، حضور ندارند، نمی تواند فضای کاملی از همه موضوعات و جغرافیای کشور را داشته باشد.   اما الان تعداد تشکل هایی که حضور دارند، کم نیست. آیا تشکل های موجود فعال هستند؟ چون نظام تشکلی اجرا نشده است، هم تشکل های موازی در اتاق حضور دارند و هم تشکل های کم کار و کاغذی. در دوره هفتم که عضو هیات رئیسه و نماینده ناظر بر تشکل ها بودم، شروع به ساماندهی ساختار تشکلی اتاق ایران کردم. باید این تشکل ها در لایه های زیرین تشکیل و فعال شوند. اگر بخواهیم فعالان اقتصادی در اتاق ایران به عنوان یک صدای واحد جمع شوند، باید این لایه های تشکلی را در کشور شکل بدهیم و بعد عملا یک صدای واحد را بشنویم اما تا آن روز من فکر نمی کنم با این ساختار بتوانیم آن طور که باید نتیجه بگیریم.