×

برچسب ها:
مطالب مرتبط:
کودکان مهاجر در کاله فرانسه بدون سرپناه شب را به صبح رساندند

کودکان مهاجر در کاله فرانسه بدون سرپناه شب را به صبح رساندند

سازمانهای خیریه می گویند که شمار زیادی از کودکان مهاجر سرگردان در منطقه کاله فرانسه، دومین شب متوالی را در سرمای پاییزی بدون سرپناه به صبح رسانده اند. دولت فرانسه کار انتقال اجباری مهاجران ساکن منطقه موسوم به جنگل در کاله را آغاز کرده و اعلام کرده است که بیش از ش ...

نخست وزیر دولت انتقالی اسپانیا رای اعتماد نگرفت

نخست وزیر دولت انتقالی اسپانیا رای اعتماد نگرفت

همان طور که پیش بینی می شد ماریانو راخوی، نخست وزیر دولت انتقالی نتوانست برای تشکیل دولت رای اعتماد بگیرد. آقای راخوی امیدوار است که بتواند روز شنبه رای اعتماد اعضای پارلمان را کسب کند و به ده ماه بن بست سیاسی در اسپانیا پایان دهد. چرا که سوسیالستها که ۸۴ کرس ...

نکته! این مطلب توسط هوش مصنوعی ایجاد شده است. لطفا نظر خود را در رابطه به این مطلب در صفحه تماس با ما در میان بگذارید.

یک پزشک ساکن حلب از وضعیت این شهر می گوید

ساکنان حلب هر شبشان را با این کابوس به روز می رسانند: «آیا ایندفعه که از منزل خارج شوم، بازگشتی در کار خواهد بود؟». فرقی ندارد ساکن بخش شرقی شهر باشند یا بخش غربی آن، خطر مرگ هر جا که باشند هر لحظه آنها را تهدید می کند. تخمین زده می شود حدود ۲۰۰ هزار نفر همچنان ساکن شرق حلب باشند؛ بخشی که همچنان تحت کنترل نیروهای ضد رژیم است و هر روز آماج بمباران های هوایی قرار می گیرد. نزدیک ۲ میلیون نفر هم در شرق حلب ساکنند. علیرغم تسلط نیروهای حکومتی بر این بخش، ساکنان آن در رعب و وحشت بسر می برند و امنیت جانی ندارند. دستکم ۵ بیمارستان دولتی به صورت شبانه روزی مجروحان و زخمی ها را در شرق حلب بصورت رایگان درمان می کنند. حدود ۴۵ بیمارستان و درمانگاه خصوصی هم در قسمت شرقی شهر فعالند. ظرفیت واحدهای درمانی چیز بین ۵۰ تا ۸۰ تخت است. یکی از پزشکان سوری که در فرانسه تحصیل کرده و در حال حاضر در شرق حلب مشغول مداوای مجروحان و زخمی هاست، بشرط فاش نشدن نامش، پذیرفت تا تلفنی با خبرنگار یورونیوز گفتگو کند. بزعم او همه ساکنان حلب در معرض خطر جدی قرار دارند و محدود کردن خطر به بخش غربی شرق، نظر درستی نیست. ساکنان شرق هر روز در معرض راکت های معارضان و داعشیان قرار دارند. اعضای گروهک النصره حتی به سمت کاروان های کمک های انساندوستانه هم شلیک می کنند و ابایی از این کار ندارند. ماریا دومنیک ایله، خبرنگار بخش مجارستانی یورونیوز: آیا زندگی تان در خطر است؟ دکتر سوری: «هر روز صبح وقتی از منزل خارج می شوم از خودم می پرسم آیا بازخواهم گشت؟ درمان غیرنظامی های مجروحی که هدف قرار می گیرند کار روزانه ماست. همین الان دو نفر را آورده اند . یکی از آنها به عمل جراحی فوری نیاز دارد. ببینید مجروح ها فقط مربوط به بخش شرقی شهر نیستند بلکه ساکنان غرب هم از کودکان و نوزدان و بزرگسالان دائم در معرض آماج حمله قرار دارند. به چندین مسجد و کلیسا بمب اصابت کرده و همه افراد هر جا که باشند، چه در مدرسه، چه در بازار یا در خیابان؛ هر لحظه می توانند هدف راکتی قرار بگیرند که از شرق شهر شلیک شده است. پدر و مادرها و دوستان بسیاری را ازدست داده ایم. با این حال ما طرفدار فرهنگ انسانی هستیم و از این جنگ چندین و چند ساله هم جانمان به لب رسیده است. شرق حلب مثل جهنم است و وضعیت مشابهی هم اینجا، در غرب حاکم است. وقتی یک نفر در شرق کشته می شود، یک نفر هم به تبع آن در غرب کشته می شود.» یورونیوز: کریدور بشردوستانه که برای ارسال غذا و دارو صحبتش بود، آیا همچنان کارایی دارد؟ دکتر: «خیر. بتازگی یکی از اقوام یکی از پرستارهایی که زیر دست من کار می کند سعی کرد با استفاده از سپر این کریدور بشر دوستانه به همراه همسر و فرزندانش از اینجا برود ولی آنها را کشتند. هر کس که بخواهد چنین راهی را امتحان کند، امانش نمی دهند. مدتها بود که منتظر بودیم تا ارتش به کمک روسیه دو کریدور بشردوستانه را باز کند. اما بگذارید مجددا تاکید کنم بمحض اینکه فردی بخواهد از این راه به اینجا نزدیک شود گروه جبهه النصره امانش نمی دهد.» یورونیوز: از وضعیت حاکم بر غرب شهر و فضایی که در آن کار می کنید برایمان بگویید؟ دکتر: «از زمان شروع جتگ در سال ۲۰۱۱ حلب به دو بخش تقسیم شده است. ما اینجا نه تنها مجروحان جنگی که بیماران معمولی را درمان می کنیم. رسیدگی به وضعیت مجروحان جنگی، حتی در بیمارستانهای خصوصی رایگان است. همه مراکز درمانی رایگان هستند و مجروحان به نزدیک ترین مرکزدرمانی منتقل می شوند. بسیاری از جراحت ها ناشی از بمباران و شلیک راکت و موشک و گلوله است. همزمان برای درمان بیماری های نظیر برونشیت و اسهال و سکته قلبی هم مراجعه کننده داریم. از نظر تامین دارو تاکنون مشکل خاصی نداشته ایم. مشکل ما عمدتا مشکل الکتریسیته و قطعی برق است. حدود دو سال است که مخالفان رژیم برق شهر را قطع کرده اند و ما مجبوریم از ژنراتورهای مولد برق استفاده کنیم. بعضی وقتها هم تصمیم می گیرند آب را قطع کنند و شده که ماهها آب شهری نداشته ایم. می دانید آب یعنی زندگی؛ ولی خوب تابحال نیروهای ارتش همواره سعی کرده اند هر طور شده آب آشامیدنی مردم را تامین کنند.» یورونیوز: دلیل ماندن شما چیست؟ دکتر: «دوستانم هم همین سوال را می پرسند. اینکه چرا جانم را به خطر انداخته ام. ولی من یک دکترم و طبیعت شغل و حرفه من ایجاب می کند اینچنین باشم. در این حرفه روابط انسانی عمیقی حاکم است. کمک کردن به مردم، رسالت یک دکتر است. وانگهی زندگی من اینجاست، بیمارانم اینجا هستند و وابستگی من به آنها زیاد است. بعد از این سالهای طولانی، نمی توان یکدفعه رفت. اینجا به من نیاز دارند. پول همه زندگی نیست؛ سخاوت داشتن و خدمت به مردم هم اهمیت و جایگاه ویژه ای دارند.» یورونیوز: جنگ پنج سال پیش شروع شده ولی شما از مدتها قبل از آن اینجا هستید؟ دکتر: «بله. هدف من ساخت یک بیمارستان بود که به آن رسیدم. با ۶۰ تا ۷۰ دکتر و جراح در یک فضای صمیمی و دوستانه کار می کنم. در تیم من هم کرد هست هم مسلمان و مسیحی و آتئیست. قبل از جنگ، ۵ میلیون نفر ساکن حلب بودند خیلی از آنها علیرغم میل باطنی خود از اینجا رفته اند. اینجا زندگی خوبی داشتیم و شاد بودیم. سوریه کشور زیبایی است با آب و هوای مطبوع. مردم دوست داشتنی و میهمان نوازند و همه به هم احترام می گذارند و هیچوقت سابقه نداشته که ما با سئوالهایی نظیر اینکه تو مسلمانی یا مسیحی، بخواهیم یکدیگر را آزار دهیم.» یورونیوز: و بیماران شما.. از نظر روانی چه وضعیتی دارند؟ دکتر: «متاسفانه امروز شاهد بروز و گسترش آسیب های ناشی از دوران جنگ هستیم. کودکان و بزرگسالان از نظر روانی رنج می برند، مرعوب شده اند. من و چند تا از دوستانم در فکر راه اندازی مرکزی برای درمان ناراحتی های روانی ناشی از جنگ هستیم. صدمات فیزیکی قابل رویتند اما آسیب های روحی خود را به سادگی نشان نمی دهند. حتی اگر نشانه های این آسیب های روحی امروز هم دیده نشوند ممکن است فردا سر در بیاورند بنابراین نیازمند توجه اند و باید در وهله اول صلح و آرامش را بر کشورمان حاکم کنیم.» یورونیوز: به نظر شما راه حل چیست؟ دکتر: «باید به منشاء این حملات و درگیری ها بپردازیم. باید ریشه مشکل را بخشکانیم: این افراطی های اهل افغانستان و چچن و عربستان سعودی که شستشوی مغزی شده اند و نگرشی جز مرگ و کشت و کشتار ندارند. باید تا آنجا که می توانیم از چنین افراد و چنین افکاری فاصله بگیریم و با میانه روها بنشینیم و یک راه چاره پیدا کنیم. متاسفانه وقتی افراطگرایان می خواهند فرهنگشان را تحمیل کنند، بی بردباری و عدم تسامح آنها بسرعت خود را در منازعه نشان می دهد و درگیری را خونین می کند. آنها قوانین خود را تحمیل می کنند، خروج زنان را ممنوع می کنند و مجبورشان می کنند تا نقاب بزنند و با آنها مثل برده رفتار می کنند. از نمونه افرادی که به تئاتر باتاکلان پاریس حمله کردند اینجا صدها و صدها نفر داریم. برای چه به آنها به چشم مجرم نگاه نمی شود در حالیکه همین ها در اروپا اگر باشند مجرمند؟ امکان همزیستی با چنین افراد و افکاری واقعا وجود ندارد.» یورونیوز: آیا می ترسید؟ دکتر: «بله البته که می ترسم. وقتی داعش بمب گذارانش را بین شما می فرستد با این هدف که تمام افرادی را که مثل آنها فکر نمی کنند، نابود کند...; خوب این واقعا وحشتناک است. ارتشی ها در دفاع از حلب خیلی شجاعت نشان داده اند ولی وقتی طرف مقابل با هدف مردن و حمله انتحاری وارد میدان می شود، ترس وجودمان را فرا می گیرد ب
کودکان مهاجر در کاله فرانسه بدون سرپناه شب را به صبح رساندند
«دوستانم هم همین سوال را می پرسند. اینکه چرا جانم را به خطر انداخته ام. ولی من یک دکترم و طبیعت شغل و حرفه من ایجاب می کند اینچنین باشم. در این حرفه روابط انسانی عمیقی حاکم است. کمک کردن به مردم، رسالت یک دکتر است. وانگهی زندگی من اینجاست، بیمارانم اینجا هستند و وابستگی من به آنها زیاد است. بعد از این سالهای طولانی، نمی توان یکدفعه رفت. اینجا به من نیاز دارند. پول همه زندگی نیست؛ سخاوت داشتن و خدمت به مردم هم اهمیت و جایگاه ویژه ای دارند.» یورونیوز: جنگ پنج سال پیش شروع شده ولی شما از مدتها قبل از آن اینجا هستید؟ دکتر: «بله. هدف من ساخت یک بیمارستان بود که به آن رسیدم. با ۶۰ تا ۷۰ دکتر و جراح در یک فضای صمیمی و دوستانه کار می کنم. در تیم من هم کرد هست هم مسلمان و مسیحی و آتئیست. قبل از جنگ، ۵ میلیون نفر ساکن حلب بودند خیلی از آنها علیرغم میل باطنی خود از اینجا رفته اند. اینجا زندگی خوبی داشتیم و شاد بودیم. سوریه کشور زیبایی است با آب و هوای مطبوع. مردم دوست داشتنی و میهمان نوازند و همه به هم احترام می گذارند و هیچوقت سابقه نداشته که ما با سئوالهایی نظیر اینکه تو مسلمانی یا مسیحی، بخواهیم یکدیگر را آزار دهیم.» یورونیوز: و بیماران شما.. از نظر روانی چه وضعیتی دارند؟ دکتر: «متاسفانه امروز شاهد بروز و گسترش آسیب های ناشی از دوران جنگ هستیم. کودکان و بزرگسالان از نظر روانی رنج می برند، مرعوب شده اند. من و چند تا از دوستانم در فکر راه اندازی مرکزی برای درمان ناراحتی های روانی ناشی از جنگ هستیم. صدمات فیزیکی قابل رویتند اما آسیب های روحی خود را به سادگی نشان نمی دهند. حتی اگر نشانه های این آسیب های روحی امروز هم دیده نشوند ممکن است فردا سر در بیاورند بنابراین نیازمند توجه اند و باید در وهله اول صلح و آرامش را بر کشورمان حاکم کنیم.» یورونیوز: به نظر شما راه حل چیست؟ دکتر: «باید به منشاء این حملات و درگیری ها بپردازیم. باید ریشه مشکل را بخشکانیم: این افراطی های اهل افغانستان و چچن و عربستان سعودی که شستشوی مغزی شده اند و نگرشی جز مرگ و کشت و کشتار ندارند. باید تا آنجا که می توانیم از چنین افراد و چنین افکاری فاصله بگیریم و با میانه روها بنشینیم و یک راه چاره پیدا کنیم. متاسفانه وقتی افراطگرایان می خواهند فرهنگشان را تحمیل کنند، بی بردباری و عدم تسامح آنها بسرعت خود را در منازعه نشان می دهد و درگیری را خونین می کند. آنها قوانین خود را تحمیل می کنند، خروج زنان را ممنوع می کنند و مجبورشان می کنند تا نقاب بزنند و با آنها مثل برده رفتار می کنند. از نمونه افرادی که به تئاتر باتاکلان پاریس حمله کردند اینجا صدها و صدها نفر داریم. برای چه به آنها به چشم مجرم نگاه نمی شود در حالیکه همین ها در اروپا اگر باشند مجرمند؟ امکان همزیستی با چنین افراد و افکاری واقعا وجود ندارد.» یورونیوز: آیا می ترسید؟ دکتر: «بله البته که می ترسم. وقتی داعش بمب گذارانش را بین شما می فرستد با این هدف که تمام افرادی را که مثل آنها فکر نمی کنند، نابود کند...; خوب این واقعا وحشتناک است. ارتشی ها در دفاع از حلب خیلی شجاعت نشان داده اند ولی وقتی طرف مقابل با هدف مردن و حمله انتحاری وارد میدان می شود، ترس وجودمان را فرا می گیرد برای اینکه طرف مقابل از هیچ چیزی نمی ترسند.» یورونیوز: آیا امیدی دارید؟ دکتر: «این تعصب و فنتیسم امروز به اروپا رسیده. فکرنکنم همه گیر شدن چنین وضعیتی در شهرهای اروپایی، شما را خوشحال کند. امید دارم برای اینکه بعنوان نمونه در فرانسه و بلژیک امروز اگر بین گروههای چپ و راست توافقی حاصل نشود آنها همدیگر را نمی کشند. فرهنگ دمکراسی در اروپا زنده است. طبق نظر تروریست های تعصب گرا باید همه اشکال دمکراسی را نابود کرد. بنظرم باید آگاه باشیم که شیوع چنین تفکری در دنیا می تواند تبعات بسیار خطرناکی داشته باشد. باید پرده از این ریاکاری برداریم. اینجا در حلب، چه در شرق شهر، چه در غرب آن، مردم حق حیات دارند. اما منافع ژئواستراتژیک دنیا فعلا ایجاب کرده که تر و خشک را با هم بسوزانیم و یک ملت را بکشیم. ما در حال کشتن یک ملتیم. ما در حال نابود کردن حلب هستیم، شهری که بیش از ۱۰هزار سال قدمت دارد.